അമ്മയും മകനും തമ്മിലുള്ള ശാരീരിക ബന്ധം ബംഗാളി കഥാകാരൻ മഹ്മൂദ് സർദാർ
ഇത് ഞാൻ എഴുതിയ ഏഴാമത്തെ എപ്പിസോഡാണ്, പലരും അതിന്റെ ആധികാരികത പരിശോധിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പക്ഷേ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് അതിൽ നിന്ന് ആനന്ദമോ ആവേശമോ നേടുന്നതാണ്. ഈ സംഭവങ്ങൾ തെറ്റാണെങ്കിൽ പോലും, അത് നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ ഉണർത്തുന്ന ആവേശം വിലമതിക്കുന്നു.
ഉച്ചയോടെ ആന്റി വന്നു, അമ്മ വളരെ സന്തോഷവതിയായിരുന്നു, രണ്ട് സഹോദരിമാരും പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് വന്നു, ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം എല്ലാവരും അവരവരുടെ മുറികളിലേക്ക് പോയി, അമ്മയും അമ്മായിയും അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക്. ആന്റിയുടെ മുന്നിൽ ഒന്നും ചെയ്യരുതെന്ന് അമ്മ എന്നെ നേരത്തെ തന്നെ വിലക്കിയിരുന്നു.
അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ടിവി കാണുകയായിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആന്റി വന്നു എന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. അമ്മ എല്ലാം പാക്ക് ചെയ്ത് അവളുടെ അടുത്തുള്ള സോഫയിൽ ഇരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ ടിവിയിലായിരുന്നു. അമ്മ ഒന്നും പറയാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അമ്മ നിശബ്ദത ഭഞ്ജിച്ചത്.
അമ്മ: സിസ്റ്റർ, ഒരു പ്രശ്നം മൂലമാണ് ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചത്, നീ ആരോട് പറയില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം.
അമ്മായി: എന്താണ് പ്രശ്നം? നീ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. തുറന്നു പറയൂ.
അമ്മ: നിങ്ങൾക്കറിയാമോ, അവളുടെ അച്ഛൻ വിവാഹം കഴിച്ച സ്ത്രീ രണ്ട് മാസം ഗർഭിണിയാണ്.
അമ്മായി: അത് സാധ്യമാണ്, വിവാഹം കഴിക്കുമ്പോൾ ഗർഭിണിയായിരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് മറ്റെന്താണ് ചെയ്യാൻ കഴിയുക, നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നം എന്താണ്?
അമ്മ: സിസ്റ്റർ, തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്, ഞാൻ രണ്ട് മാസം ഗർഭിണിയാണ്.
അമ്മായി: നീ എന്താണ് പറയുന്നത്? ഈ പ്രായത്തിൽ നിനക്ക് എന്തിനാണ് മറ്റൊരു കുട്ടി ഉണ്ടായത്, പിന്നെ അനുപിന്റെ അച്ഛൻ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാറില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം, എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല? എന്താണ് കാര്യം?
അമ്മ: ശരിയാണ് ചേച്ചി, അവന്റെ അച്ഛൻ നമ്മളെ നോക്കുന്നില്ല, മൂന്ന് വർഷമായി ഞാൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കുമെന്ന് അവൻ ചിന്തിക്കുകപോലുമില്ല, എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും, എനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അമ്മായി: അപ്പോൾ നീ ആ പെൺകുട്ടിയെ എന്തു ചെയ്തു? ആരെക്കൊണ്ടാണ് അത് ചെയ്തത്? ആ പുരുഷൻ ആരാണ്?
അമ്മ: ഇല്ല, സഹോദരി, മകനേ, സഹോദരി, നീ ദേഷ്യപ്പെടില്ലേ? നിനക്ക് പേടിയുണ്ടെന്നും എന്നിട്ടും എങ്ങനെയോ ലജ്ജയുണ്ടെന്നും ഞാൻ എങ്ങനെ പറയും?
അമ്മായി: പേടിക്കേണ്ട, ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല, നീ പറയൂ.
അമ്മ: എനിക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ വേറെ ആരുമില്ല, എന്റെ മകൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്താണ് ഇരിക്കുന്നത്, അനുപ് എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ എനിക്ക് ഭക്ഷണം തന്നത്.
അമ്മായി: നീ എന്താണ് പറയുന്നത്, അമ്മയെയും മകനെയും നീ എന്താണ് ചെയ്തത്, എന്ത് നാശമാണ്, നീ എന്താണ് ചെയ്തത്, നീ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്, എത്ര വലിയ പാപമാണ് നീ ചെയ്തത് (അമ്മായി എന്നെ നോക്കി അത്ഭുതപ്പെട്ടു).
അമ്മ മാറി ആന്റിയുടെ അരികിലിരുന്ന് അവരുടെ കൈ പിടിച്ചു. ഞാൻ നിശബ്ദമായി ഇരുന്നു, രണ്ട് സഹോദരിമാരെയും ശ്രദ്ധിച്ചു.
അമ്മായി: എത്ര നാളായി നീ ഇത് തുടങ്ങിയിട്ട്?
അമ്മ: അവന്റെ അച്ഛൻ പോയിട്ട് മൂന്ന് വർഷമായി, ഞാൻ അവനെ അവന്റെ അച്ഛന്റെ സ്ഥാനത്ത് എന്റെ വരനാക്കി.
അമ്മായി: ഇനി നീ എന്താണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്, നിനക്ക് എന്താണ് തോന്നുന്നത്, ഞാൻ എന്തുചെയ്യണം?
അമ്മ: സഹോദരി, എനിക്ക് ഈ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കാൻ താൽപ്പര്യമില്ല. എല്ലാം രഹസ്യമായി ചെയ്തുകൂടെ? പരസ്യമായി അത് സാധ്യമല്ല. അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾക്ക് ബഹുമാനം നേടിത്തരുന്ന എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുക.
അമ്മായി: എന്നെ ബഹുമാനിക്കാൻ നീ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് ഓർത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട, ഇനിയും സമയമുണ്ട്. വേറെ ആർക്കെങ്കിലും അറിയാമോ?
അമ്മ: ഇല്ല
അമ്മായി: അനുപ്, വേറെ ആർക്കും കൊടുക്കണ്ടേ, സ്വന്തം അമ്മയെ ഉപേക്ഷിച്ചാണോ നീ പോയത്? നീ കരയുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാം, (എന്നെ നോക്കി)
ഞാൻ: ഇല്ല ആന്റി, അച്ഛന്റെ വിയോഗം കാരണം അമ്മയ്ക്ക് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല, അതുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരമാണ് എല്ലാം നടന്നത്.
അമ്മ: സഹോദരി, അവളോട് ഒന്നും പറയരുത്, അവൾ തെറ്റുകാരിയല്ല, എന്റെ ഭർത്താവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനാണ് ഞാൻ അവളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നത്, ഈ മൂന്ന് വർഷമായി അവൾ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു, ഭർത്താവിന്റെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും കൊണ്ട് അവൾ എന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നീക്കി, ഞാൻ അവളോട് നന്ദിയുള്ളവനാണ്.
ആന്റി എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നെ നോക്കി, പിന്നെ അമ്മയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
അമ്മായി: അനുപ്, നീ ഒരു മദർഫക്കറാണ്, നിന്റെ അമ്മ നിന്നെ പ്രസവിച്ചു, നിന്റെ അമ്മയെ ഇരുത്തി ഭ്രാന്തനാക്കി, ഗർഭിണിയാക്കി അവളുടെ വേദന നീക്കി, നിന്റെ കുഞ്ഞ് അമ്മയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിലാണ്, ഇനി നിനക്ക് എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?
ഞാൻ: അമ്മായി, നിങ്ങളുടെ അമ്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും നടക്കും.
അമ്മായി: നിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ശരീരം വേദനിക്കുന്നു, നീ ഇപ്പോൾ എന്റെ സഹോദരിയുടെ വരനാണ്, ഇപ്പോൾ എന്റെ മരുമകനാണ്. നിനക്ക് ഉത്തരമില്ല, പ്രിയേ, നീ ലോകത്ത് ചരിത്രം സൃഷ്ടിച്ചു. ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയെ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യും, നാളെ രാവിലെ നീ എന്നോടൊപ്പം നഗരത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടിവരും, എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാനുണ്ടെങ്കിലും, വിഷമിക്കേണ്ട. പക്ഷേ ആരും അതിനെക്കുറിച്ച് അറിയാത്തതിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു.
അമ്മ: ശരി, ദീദി, നമ്മൾ നാളെ അതിരാവിലെ പോകും.
അമ്മായി: ഇനി ഉറങ്ങാൻ പോകാം, നാളെ അതിരാവിലെ എഴുന്നേൽക്കണം.
ഞങ്ങൾ പിന്നെ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല, അമ്മയും അമ്മായിയും അമ്മയുടെ മുറിയിൽ കിടന്നുറങ്ങി, മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഇന്ന് ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ കിടന്നുറങ്ങാൻ പോയി.
പിറ്റേന്ന് ഞങ്ങൾ നഗരത്തിൽ പോയി അമ്മയ്ക്ക് ഗർഭഛിദ്രം നടത്താൻ ഒരു ക്ലിനിക്കിൽ പോയി. എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് തീരെ സുഖമില്ലായിരുന്നു. എന്റെ അമ്മായി അവരെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ച് എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് അസുഖമാണെന്നും ഒരു ആഴ്ച ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞു.
എന്റെ അമ്മായി കാരണം എനിക്ക് അമ്മയോട് നന്നായി സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ എനിക്ക് വിഷമവും തോന്നി. അമ്മായി ടോയ്‌ലറ്റിൽ പോയതിനുശേഷം, എന്റെ മോശം മാനസികാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. എന്റെ അമ്മ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, ഞാൻ സുഖം പ്രാപിച്ച ശേഷം എല്ലാം ചെയ്യുമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാൻ കൂടുതലൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഞാൻ വിഷാദത്തിലാണെന്ന് ആന്റി കണ്ടു, എന്റെ വിഷാദത്തിന്റെ കാരണം അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്റെ അമ്മ അരികിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു, “അവൻ എന്നെ ഓർത്ത് സങ്കടപ്പെടുന്നു ദീദി. സേവിക്കാൻ ഒരു ആളുള്ളതിനാൽ ബാബു സങ്കടപ്പെടുന്നു.”
അമ്മായി: അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ബാബുവിന് സുഖം തോന്നുമെന്ന് ഞാൻ കേട്ടു.
അമ്മ: ചേച്ചി, മനസ്സിലായില്ലേ, അവന് ഇപ്പോൾ എന്നെ വേണം, അവന് വളരെ വിശക്കുന്നു, കരയുകയാണ് ചേച്ചി.
അമ്മായി: എന്റെ ശരീരം കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ കൊച്ചു മരുമകന്റെ ഹൃദയത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കാമോ?
അമ്മ: (ഉറക്കെ ചിരിക്കുന്നു) ഹ ഹ ഹ, സഹോദരി, എനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല, അവന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ കാണുമ്പോൾ എനിക്കും വിഷമം തോന്നുന്നു, നീ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടു, കഴിയുമെങ്കിൽ, ദയവായി ബാബുവിന്റെ കഷ്ടപ്പാട് എടുത്തുകളയൂ.
അമ്മായി: ഹ ഹ, വൃദ്ധയായ സ്ത്രീ, അനുപിന് ഇത് പറ്റുമോ? വിഷമിക്കേണ്ട, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ സഹോദരിയാണ്, നിങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ അതേ രുചിയാണ് എനിക്കും, ഒരിക്കൽ പരീക്ഷിച്ചു നോക്കൂ, ഇങ്ങനെ മുഖം ചുളിക്കരുത്.
അമ്മ: അച്ഛാ, അമ്മായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു, എനിക്ക് സുഖം പ്രാപിച്ചാൽ ഞാൻ വീണ്ടും നിങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുമെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നില്ലേ?
ഞാൻ: അമ്മേ, അത് എങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ.
അമ്മ: നീ അതൊന്നും ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട, ദീദി രാത്രിയിൽ നിന്റെ കൂടെ കിടക്കും, വന്ന് എന്നോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു തീർക്കണം, ദീദി എന്നോടുള്ള നിന്റെ ബന്ധം നോക്കി ദീദി ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാമോ, കുറച്ചു ചെയ്യൂ അച്ഛാ, അല്ലെങ്കിൽ നീ അത് ചെയ്യില്ല.
ഞാൻ: അമ്മേ, നീ ഒരു വേശ്യയാണ്.
അമ്മ: നീ വേശ്യയല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്നെ ഭോഗിക്കും. ഇപ്പോൾ പുറത്തു നിന്ന് തിരിച്ചു വാ, രാത്രിയിൽ നിന്നെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.
അമ്മായി: അനുപ്, നീ പുറത്തു നിന്ന് ഗുളികകൾ കൊണ്ടുവന്നു, ഞാൻ കഴിക്കാം, പക്ഷേ പിന്നെ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.
അമ്മ: ദീദി ഗുളിക വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്, നിനക്ക് ഭയമുള്ളപ്പോൾ അത് കഴിക്കൂ.
അമ്മായി: വേഗം വീട്ടിലേക്ക് വാ, പക്ഷേ എനിക്ക് രാത്രി മുഴുവൻ വേണം, റാബേയാ, ഗുളിക തരൂ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ കഴിക്കാം, നിന്നെപ്പോലെ എനിക്ക് ഇത് ദഹിക്കാൻ കഴിയില്ല.
അമ്മ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു, ഞാൻ പുറത്തേക്ക് പോയി.
അത്താഴത്തിന് ശേഷം അമ്മ പറഞ്ഞു, എന്റെ മുറിയിലെ കിടക്ക ചെറുതാണ്, അതിനാൽ ആന്റിയും ഞാനും എന്റെ മുറിയിൽ താമസിക്കും, അമ്മ എന്റെ മുറിയിൽ ഉറങ്ങും, അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആന്റി ഒരു പുതിയ ഭാര്യയെപ്പോലെ വസ്ത്രം ധരിച്ച് എന്റെ അടുത്ത് കിടന്നു, എനിക്ക് അൽപ്പം ലജ്ജയും അൽപ്പം അസ്വസ്ഥതയും തോന്നി. ആന്റി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് നേരെ കൈ വീശി പറഞ്ഞു~
അമ്മായി: “ആഹ് അനുപ് ബാബു, ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി വസ്ത്രം ധരിച്ചു. ഇത്രയും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഇന്ന് നീ എങ്ങനെയിരിക്കുന്നു പ്രിയേ? ഇനി അഭിനയിക്കരുത്, എന്താണ് നാണക്കേട്? വന്ന് നിനക്ക് ചെയ്യാനുള്ളത് ചെയ്യൂ.”
ആന്റി വളരെ സുന്ദരിയായി കാണപ്പെട്ടു, എനിക്ക് അധികം കാത്തിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആന്റി ഒരു സാരി മാത്രം ധരിച്ചിരുന്നു, എന്റെ മുന്നിൽ കാമദേവത പോലെ, എന്റെ അമ്മയുടെ ഒരു പകർപ്പ് പോലെ. അടിയിൽ ബ്ലൗസ് ഇല്ലായിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് ഒറ്റയടിക്ക് അവളുടെ സാരി അഴിച്ചുമാറ്റി. ഛീ, എന്തൊരു സുന്ദരമായ, വെളുത്ത ശരീരം. ഈ പ്രായത്തിലും എന്തൊരു വലിപ്പമുള്ള മുലകൾ. ഒരു പേരക്ക പോലെ ചടുലമായി, രണ്ട് മുലക്കണ്ണുകൾ നിവർന്നു.
ആ ശരീരത്തിന്റെ ആകൃതി കണ്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. ഇത്ര ഇറുകിയതും മാംസളവുമായ ശരീരം എങ്ങനെയുള്ള ആളാണ്?!!!!! ഈ നിമിഷം 43 വയസ്സുള്ള ഒരു സ്ത്രീ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ആരാണ് കരുതിയത്. ആന്റി 18 വയസ്സുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെപ്പോലെയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് അവരുടെ മുലകൾ താഴാത്തത്. ശരീരം തൂങ്ങിയിട്ടില്ല. ഇന്ന് എനിക്ക് ആന്റിയെ കീറിമുറിച്ച് ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ ഭോഗിക്കണം. ആന്റി മരിച്ചാലും ഞാൻ ഇപ്പോൾ പോയി അവളുടെ പൂറ് പൊട്ടിക്കും.
മുഖത്ത് ഒരു വിഷാദം നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാൻ അമ്മായിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അമ്മായി കൈ അമർത്തി എന്നോട് യാചിച്ചു.
അമ്മായി: “അനുപാരാ… നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പതുക്കെ ചെയ്യൂ അച്ഛാ, വർഷങ്ങളായി ഞാൻ നിന്നെ ചതിച്ചിട്ടില്ല.”
അമ്മയുടെയും മകന്റെയും ശാരീരിക ബന്ധം – മഹ്മൂദ് സർദാറിന്റെ ബംഗാളി സംഭാഷണം